Aanleg van de mozaieken aan de Tielse stadsgracht

Fotografie van Tiel en de Betuwe door professioneel fotograaf Jean-Paul Opperman (1980, Tiel).

Afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam met een vooropleiding aan het Grafisch Lyceum in Utrecht en grafische techniek in Arnhem. Sinds geruime tijd leg ik dagelijks datgene vast om mij heen wat door mij in het oog springt. De stroming in de Waal, het zakkende en dan weer opzwellende water, en de sporen die dit achter laat tussen de schelpen en zandkorrels aan de waterkanten.

Vaak vind ik mijzelf ergens verloren tussen de fotograaf die mooie plaatjes wil maken en de creatieve geest die overal een bepaalde eigenheid in wil doen laten ontwaken. Niet alleen in beeld maar ook in woord, in gedachten, in gedrag en vooral in mijn kijken.

De camera draag ik met mij mee, overal waar ik ga, het zal mij niet overkomen dan ik een bepaalde sfeer proef in de kringloopwinkel Secunda en dit niet kan vastleggen of dat ik op de fiets een brandweer hoor en er niet achter aan kan gaan om de illusies van mijn ogen te vergeten en de camera haar kijken te laten overnemen. Een camera kijkt heel anders, vanuit hoeken, vorm elementen, door rangschikkingen te maken, licht te laten meespelen, kleur te onderdrukken of juist te verhevigen. Alles staat dan in het teken van een werkelijkheid sensatie die als het ware op eigen benen kan staan zonder dat het de originele vastgelegde plek en haar herkenbaarheid nog nodig heeft.

Voor mij persoonlijk vind ik echter dat de kleine dagelijkse gebeurtenissen zoals verjaardagspandoeken, kerstverlichting, verdwaalde boodschappenbriefjes etc. en om die vast te leggen als onderdeel van een kleine doch in zijn details altijd veranderde stad het meest interessant. Die kleinschalige bewegelijkheid draagt het unieke van een serie aan het moment ontnomen gevoelens in zich.

Opgegroeid in Tiel met mijn opa die er zijn dansschool Van Wamel had aan de Nieuwe Tielseweg, kan ik mij de zin: Tiel is nie veul, nog goed herinneren. Als je echter om je heen kijkt zou ik mij deze eerste indruk goed kunnen voorstellen hoewel als je dan kijkt naar het leven zoals dat stroomt in de Waal, maar ook in het fruit, hoe de kleine uitlopers weer langzaam appels en peren worden, de bloesem die zich als bij schok ontpopt aan de fruitbomen en dat de bomen na de zomer weer langzaam in slaap sukkelen om zich op te maken voor een winterslaap en te ontwaken in het komende jaar, dat is toch ook geweldig?

Voor nu bedankt voor uw bezoek,
Jean-Paul Opperman